Drakensbergen

Maandag 30 oktober

Vandaag laten we de kust achter ons en hebben we een trip van ongeveer 3 uur naar de Drakensbergen, de vallei van 1000 heuvels.
We rijden eerst dwars door de luxe en moderne stad Durban en komen via de villawijk weer terug waar we vandaan kwamen. Zo’n groot contrast. We rijden door een dure villa wijk en daarna meteen uitzicht over de bergen met allemaal tuinhuisjes als woningen, we zijn in de Provincie KwaZulu-Natal. We passeren weer vele dorpjes met schoolgaande kinderen en maken een koffiestop bij Howick waterval. De waterval is 9 meter hoog en bovenaan zit een groep Afrikaanse vrouwen met hun kinderen te genieten van het water en het mooie weer.
De rit door de Drakensbergen is erg mooi en kleurrijk. Begin van de middag komen we bij ons volgende Guesthouse aan en het is hier prachtig. Het is een mooi landhuis met een mooie en verzorgde tuin eromheen, de eigenaresse is 80 jaar. Ons appartement is groot, eigen tuintje en hier komen we de komende 2 nachten wel door. Het dorpje stelt niet zo heel veel voor en bij de bank staat bij de pinautomaat bewaking.

Dinsdag 31 oktober

Vandaag gaan we op excursie naar de Sani-pas en deze moet je absoluut niet zelf gaan berijden.
Na een heerlijk ontbijt zitten we om 9:00 uur start klaar om opgehaald te worden. Helaas duurt het nog eens 40 minuten en zijn we best wel geïrriteerd als de Jeep voor komt rijden. Eenmaal op weg worden we getrakteerd op ontzettend mooi uitzicht over de heuvels en meren. We zijn bij de Sani-Pas aangekomen en dat zullen we ook weten. Robbert noemt het de Sannie Pas, grillig en gevaarlijk hahahaha ze is gewoon super mooi ;-)) !!!!
We gaan over een heel smal zand pad met keien en ongelooflijk veel kuilen, ook wel het ezelspad genoemd, naar 2874 meter. Naar de hoogste pub in Afrika, het dak van Zuid-Afrika.
Voordat we deze hobbelende hoogte bereiken gaan we eerst de grens over en verlaten Zuid-Afrika. We zijn nu in “niemandsland” en bereiken over ongeveer 8 km de grens met Lesotho.
In Lesotho aangekomen bezoeken we een traditioneel dorpje (3 hutjes) en krijgen daar een echt toeristisch verhaaltje. Als we uit zo’n hutje komen staan er wat mensen te zingen en te dansen en het potje om geld in te deponeren staat al klaar! Sorry, maar daar lopen wij niet zo warm voor en we vinden het een toneelstukje wat wordt opgevoerd. Een toerist geeft een jongetje een autootje en het ventje kijkt ‘m met een blik aan van “wat moet ik hiermee” wat natuurlijk heel begrijpelijk is, want ze weten helemaal niet wat het is. Kleinere kinderen, waaronder ook een baby, geeft hij mooie gekleurde stuiterballen. Vervolgens propt de baby de gehele stuiterbal in zijn/haar mondje en ren ik bijna verschrikt naar het kind om de stuiterbal uit zijn/haar mond te vissen! Mijn God!!!!! Allemaal leuk bedoeld hoor, maar deze mensen weten toch helemaal niet wat het is en wat ze er mee moeten. Ik heb hier het gevoel dat we vierkant worden uitgelachen. Er komen een heleboel Jeeps met toeristen aanrijden, er wordt een verhaaltje verteld, we mogen vers gebakken brood proeven, ze doen hun dansje, zingen er wat bij en hun potjes zijn weer gevuld! Klinkt misschien allemaal wat negatief, maar zo was het wel.

De rit terug duurde 1,5 uur en we waren toch wel blij dat we de rit over de San(n)i(e) Pas overleefd hadden.
Vanavond weer lekker eten en een goed glas wijn nuttigen. Vroeg ons mandje in, want morgen hebben we weer een lange dag voor de boeg.

Dikke knuffel van ons X